รายงานวิจัยเล่มนี้ศึกษาประสบการณ์และการทำงานด้านศิลปวัฒนธรรมของคนหลากหลายทางเพศ เพื่อวิเคราะห์สถานะ โอกาส และบทบาทของคนกลุ่มนี้ในงานศิลปวัฒนธรรม และเสนอแนวทางส่งเสริมให้มีความมั่นคงในการทำงานที่เชื่อมโยงกับเศรษฐกิจสร้างสรรค์ กรณีศึกษาคือนักแสดงพื้นบ้าน 6 กรณี ได้แก่ ลิเก หมอลำ 2 คณะ โนรา ฟ้อนผู้ไท และฟ้อนนีโอล้านนา ผู้วิจัยใช้กรอบแนวคิดสุนทรียะของเพศนอกกรอบ (queer aesthetic) และพื้นที่ลีลา (camp) ในการวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่านักแสดงใช้ชีวิตสองด้าน ด้านหนึ่งอยู่ร่วมกับสังคมชายหญิง อีกด้านหนึ่งอยู่ในพื้นที่เฉพาะของกะเทยและชายรักชาย ประสบการณ์นี้ก่อให้เกิดจินตนารมณ์นอกกรอบที่ท้าทายบรรทัดฐานทางเพศ และสะท้อนผ่านการผสานความเป็นชายกับความเป็นหญิง ความแข็งแกร่งกับความละมุนละไม ในท่วงท่าการร้องและการรำ ในมิติเศรษฐกิจสร้างสรรค์ หน่วยงานรัฐและชุมชนพึ่งพาความสามารถของเพศนอกกรอบทั้งในงานส่งเสริมภาพลักษณ์ งานประเพณี และพิธีกรรม ขณะที่นักแสดงเหล่านี้เป็นผู้ถ่ายทอดและส่งต่องานศิลปะวัฒนธรรม รายงานสรุปว่าสุนทรียะของเพศนอกกรอบเปิดทางให้สร้างสิ่งใหม่นอกแบบแผนเดิม ผสมผสานขนบกับความแตกต่าง และเสนอแง่คิดเชิงวิพากษ์ต่อกฎเกณฑ์ที่ก่อให้เกิดอคติและความเหลื่อมล้ำ