• หน้าหลัก
  • บทความ
  • ป่าชายเลนที่รู้สึกได้: พื้นที่ลื่นไหลของการอนุรักษ์ห่างไกล และการอนุรักษ์ใกล้ชิด

ป่าชายเลนที่รู้สึกได้: พื้นที่ลื่นไหลของการอนุรักษ์ห่างไกล และการอนุรักษ์ใกล้ชิด

ปิยเทพ ตันมหาสมุทร | 8 กันยายน 2569

 

คำอธิบาย / บทคัดย่อ

บทความนี้ใช้กรณีป่าชายเลนในไทยเป็นกรณีศึกษาการอธิบายถึงการอนุรักษ์ห่างไกลที่สะท้อนบทบาทของภาครัฐ และการอนุรักษ์แบบใกล้ชิดที่สะท้อนความสัมพันธ์ของระบบนิเวศที่รู้สึกได้ ซึ่งประกอบไปด้วยมนุษย์และพหุสายพันธุ์

ระบบอ้างอิงอัตโนมัติฐานข้อมูลผลงานวิชาการ ศมส.

APA

ปิยเทพ ตันมหาสมุทร. (2569). ป่าชายเลนที่รู้สึกได้: พื้นที่ลื่นไหลของการอนุรักษ์ห่างไกล และการอนุรักษ์ใกล้ชิด. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. ค้นคืนเมื่อ 9 กันยายน 2569, จาก ฐานข้อมูลงานวิจัย ศมส.: http://sac-research.sac.or.th/article-detail.php?articleID=839

MLA

ปิยเทพ ตันมหาสมุทร. "ป่าชายเลนที่รู้สึกได้: พื้นที่ลื่นไหลของการอนุรักษ์ห่างไกล และการอนุรักษ์ใกล้ชิด". ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร,2569, ฐานข้อมูลงานวิจัย ศมส. [ออนไลน์]. ค้นคืนเมื่อ 9 กันยายน 2569 <http://sac-research.sac.or.th/article-detail.php?articleID=839>

HARVARD

ปิยเทพ ตันมหาสมุทร, 2569. "ป่าชายเลนที่รู้สึกได้: พื้นที่ลื่นไหลของการอนุรักษ์ห่างไกล และการอนุรักษ์ใกล้ชิด", [ออนไลน์]. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. จาก ฐานข้อมูลงานวิจัย ศมส.: http://sac-research.sac.or.th/article-detail.php?articleID=839 [ค้นคืนเมื่อ 9 กันยายน 2569]

File Download

File Download Size Download
ดาวน์โหลดบทความ 390.81 KB